“De langste dag” …-27 februari 2019 Vanmorgen werden we manu militari uit ons bed gelicht door ‘soldaat’ meester Rudi en juf Charlotte (de vervrouwelijking van het leger zet zich ook door in onze basis te Herentals). Na een ochtendlijke muzikale drilloefening in de gang, mochten we onze gamellen bovenhalen voor boterhammen met beleg en cornflakes. Na het ontbijt begaven we ons naar de ‘bridge over the river Kwai’, hier ook wel ‘De Nete’ genoemd. Als jonge soldaat is het natuurlijk belangrijk te weten of de vijand op de linker - dan niet op de rechteroever zit. Vervolgens begaven we ons in het niemandsland waar we oa. kennis maakten met Patrick, een oude robuuste boom van enkele jaren oud . Omdat vriendschap belangrijk is in het leger, hebben we ook de rest van Patricks vrienden hartelijk goedendag gezegd wat ook wel in niet militaire taal ‘bomen knuffelen’ noemt. Daarna werden we op het appèl verwacht voor een korte briefing over de nakende veldslag in het bos. Het Engelse leger (klas 3B) vocht er vlak voor de middag immers een verbeten strijd uit met het Duitse leger(klas 3A). Tijdens het bosspel werden er ‘ levens’ afgenomen (maar gelukkig ook vlot weer teruggegeven volgens de spelregels). Na een korte maar hevige loopgravenstrijd, waar het ook uitkijken was voor een plaatselijke spion, werd het Engelse leger uiteindelijk als duidelijke overwinnaar uitgeroepen. Geschiedkundig klopte dit gelukkig als een (o)bus. Tijd dus om, na een korte tussenstop in de speeltuin, het lichaam aan te sterken met tomatensoep met balletjes, frieten, stoofvlees en rauwe groenten plus een stukje fruit. In een flits waren onze borden leeg. Na een korte middagrust, waren we echter weer helemaal klaar om erin te vliegen. Als echte paracommando’s leerden we klimmen (op de klimmuur), sloegen we er met badminton niet (veel) naast en gingen we volledig op in de newgames. Er werd gelopen, gesprongen, gesmasht, geklauterd …Super plezant eigenlijk! Al die actiescènes zorgden er trouwens ook weer voor dat onze magen al vlug opnieuw knorden. Het avondeten (brood met beleg) ging dan ook vlot naar binnen. Tijd dus voor een laatste memorabele activiteit. Met een zeer gevulde maag scherpten we onze messen (onder onze schaatsen) om, tijdens het ‘vrij schaatsen’ , nog snel enkele memorabele manoeuvres op het ijs te maken. Ook dat schaatsen hebben we inmiddels goed onder de knie! Maar genoeg is genoeg….elke oorlogsheld, hoe groot en sterk ook, weet dat een uitgerust lichaam het beste oorlogswapen is. Meester Karl vertelde nog het verhaal van smidje Smee en rond 20:30 uur kropen we, fris gedoucht, moe maar tevreden, onze brits op….En toen? Toen viel al snel weer vrede en rust over ons kampgebouw. Het was een fijne dag, op naar een nieuw avontuur morgen! juf Ilse