Deze morgen werden we gewekt door indianen en wisten we onmiddellijk in welk werelddeel we wakker werden.  Van het opperhoofd moesten we onze ochtendgymnastiek doen. Dit werd allemaal met veel nauwkeurigheid uitgevoerd. Na een stevig ontbijt verlieten we onze tipi’s en gingen we over de Yellowhead Highway door de bossen  op zoek naar de uitkijktoren (de Toeristentoren). De indianen vonden heel gemakkelijk de uitkijktoren. Ze volgden hiervoor voetsporen en ze waren eveneens op hun hoede voor de beren want deze zagen ze eveneens bij het spoorzoeken. Nadat ze de toren gevonden hadden, beklommen de roodhuiden de toren van 24 m hoog. In de verte zagen ze een andere indianenstam. Dat waren toch hun vijanden zeker! Met pijl en boog gingen ze tegen de vijand tekeer. Het ging er hard aan toe, er werd veel bloed vergoten en zowel in beide indianenstammen vielen er tientallen gewonden. Ze werden op zelfgemaakt draagbedden van riet weggedragen naar de tipi’s.  Daar kookten de indianen erwtensoep. Het stoofvlees werd gemaakt in grote ketels boven het kampvuur en werd geserveerd met een soort van stro (frietjes) en zelfgekweekte sla, tomaat, komkommer en wortelen. Dit werd in een bord van klei geserveerd en als afsluiter plukten de indianen voor iedereen fruit. Na de maaltijd kregen we nog even tijd om uit te rusten of een gezelschapsspel te spelen. Daarna trokken we naar het bevroren Tyhee meer en begaven we ons op glad ijs, terwijl de ene indianenstam met pluimpjes (badminton) speelden bengelden de andere indianenstam aan het touw om te leren bomen (muurklimmen) te beklimmen. Er is geen betere manier voor de indianen om te ontspannen dan bij zonsondergang de bomen te knuffelen. De bomen, maar ook de indianen fleurden helemaal op.  Aan de Kicking Horse River (de Nete) moesten er boomstammen gelost worden om naar Vancouver te laten afdrijven. Maar wat is stroomopwaarts, stroomafwaarts en linker- en rechteroever? Dat leerde ons het opperhoofd. Zo konden de boomstammen die dienen voor het maken van totempalen in de juiste richting van de rivier gelegd worden. Je kan ze gaan bezichtigen in het totemmuseum van Vancouver. Toen kregen de indianen ongelooflijke honger. Er werden stapels  boterhammen verorberd met lekker beleg. De gewonden van het indianengevecht kreunden nog altijd van de pijn.  Het opperhoofd liet de ziekenwagen van het Rode Kruis komen. De verzorgers legden op een professionele manier uit hoe men de gewonden moest verzorgen. Er werden wonden verzorgd en verbanden gelegd.  Bedankt aan juf Marleen en de medewerkers van het Rode Kruis. De avond eindigde met het roken van de vredespijp en het bracht rust tussen beide indianenstammen met een verhaal van Zachte Eekhoorn (juf An). Zo kon iedereen tevreden en na een heerlijke douche onder de waterval van Telkwa (bestaat echt in BC Canada, zoek maar op) vlug de slaap vatten. Sssst …. als je stil bent hoor je ze snurken tot in Putte! Ik kijk al uit naar morgen, jullie ook? In welk werelddeel zouden ze dan wakker worden? juf Christel